توسط : فیلم سینمایی «نیمشب» تازهترین ساخته محمدحسین مهدویان، از آثار شاخص و متفاوت چهلوچهارمین جشنوارهی فیلم فجر است؛ فیلمی که با انتخاب سوژهای بهروز، به تأثیر یک بحران نظامی بر زندگی روزمرهی مردم در تهران میپردازد.
در خلاصهی داستان رسمی فیلم آمده است:
«در نیمشب آخرین روز خرداد ۱۴۰۴، مردم خیابان بیستوسوم یوسفآباد جایی میان مرگ و زندگی قرار میگیرند. برزخ همینجاست. آدمها باید تصمیم بگیرند…»
«نیمشب» روایت یک شب پر اضظراب است؛ شبی که با اصابت یک موشک در حوالی یک بیمارستان در منطقهی یوسفآباد، زندگی ساکنان این محله وارد وضعیتی بحرانی میشود. فیلم، بهجای تمرکز بر میدان نبرد، نگاهش را متوجه آدمهای عادی، تصمیمهای لحظهای و ترس پنهانشده در دل شهر میکند. روایت انسانهایی که گاه میان بحرانهای شخصی زندگی که لحظه لحظه با آن دست و پنجه نرم میکنند، باید فداکاریهای بزرگتری انجام دهند و اصلا همین است که آنها را در مسیر قهرمان شدن، پیش میبرد؛قهرمانهایی از میان مردم.
مهدویان که پیشتر با آثاری چون «ایستاده در غبار»، «ماجرای نیمروز»، «لاتاری» و «درخت گردو» جایگاه ویژهای در سینمای ایران به دست آورده، پس از چهار سال دوری از سینما با «نیمشب» بازگشته است؛ فیلمی که بیش از آنکه یک اثر جنگی باشد، درامی شهری و انسانی است.
یکی از ویژگیهای قابلتوجه «نیمشب»، این است که به غیر از الناز ملک، برای سایر نقشها از بازیگران کمتر شناختهشدهی سینمایی و تئاتری استفاده شده است؛ انتخابی که به فضای واقعگرایانه و حس مستندگونهی فیلم کمک کرده و تماشاگر را بیش از پیش، در دل بحران قرار میدهد.
این فیلم به قلم مهدی یزدانیخرم و اعظم بهروز (بر اساس طرحی از یاسر انتظامی) و به تهیهکنندگی حبیب والینژاد ساخته شده و محصول مؤسسهی تصویرشهر است.
«نیمشب» تصویری از شهری است که در آستانهی فروپاشی روانی قرار میگیرد؛ جایی که حتی یک تهدید، میتواند آدمها را مجبور به انتخابهایی کند که سرنوشتشان را تغییر میدهد. فیلمی که با پرهیز از اغراق، تماشاگر را به دل یک موقعیت واقعی و پرتنش میبرد.
