توسط : این روزها «آنتیک»، با بازی پژمان جمشیدی در قامت یکی از دو نقش اصلی فیلم، رونقی دوباره به گیشهی سینماها داده است. پژمان جمشیدی در بسیاری از آثاری که در آنها نقشآفرینی کرده و به طور ویژه آثار کمدی، زوجی را با یک بازیگر دیگر تشکیل داده که این ترکیب و همکاریها و تعاملات او با بازیگر کنار دستش، بار طنز و جذابیت و سرگرمکنندگی فیلم را به دوش کشیده است. مسیری که شاید با سام درخشانی و سریال «پژمان» آغاز شد و حالا پس از چیزی بیش از ۱۳ سال، به «آنتیک» و بیژن بنفشهخواه رسیده است. روشی که در سینمای جهان نیز بسیار مرسوم است؛ شاید در صدر فهرست زوجهای مطرح کمدی بتوان لورل و هاردی را نام برد و با مرور دیگر آثار مهم جهان، اسامی دیگری از زوجهای مطرح در آثار مختلف، به ذهن خطور میکند. در ادامه به بررسی آثاری که مبتنی بر این نوع زوج سازی با حضور پژمان جمشیدی بوده است و نیز بازیگرانی که نقش زوج او را در این آثار ایفا کردهاند، خواهیم پرداخت:
سام درخشانی؛ از پژمان تا تگزاس
همکاری پژمان جمشیدی و سام درخشانی به عنوان زوج کمدی، در سریال «پژمان» به کارگردانی سروش صحت و نویسندگی برادران قاسمخانی آغاز شد؛ جایی که پژمان جمشیدی در نخستین تجربهاش در ایفای نقش اصلی، در نقش خود، به عنوان یک فوتبالیست در سالهای آخر بازی جلوی دوربین رفت و سام درخشانی نیز، نقش مدیربرنامههای او را ایفا میکرد. مسیری که در سهگانهی فیلم سینمایی و سریال خوب، بد، جلف به کارگردانی پیمان قاسمخانی و محسن چگینی نیز ادامهدار شد که در آن هر دوی آنها با نقش خود یا به طور دقیقتر، در نقش کاراکترهایی همنام خود آنها ظاهر شدند و در نهایت این همکاری، به سهگانهی «تگزاس» سید مسعود اطیابی رسید. آثاری که هریک در زمان خود با استقبال قابل توجهی مواجه شدند و در رتبههای بالای جدول فروش سالیانه، قرار گرفتند.
محسن کیایی؛ دست در دست تا فتح قله
همکاری پژمان جمشیدی و محسن کیایی نخستین بار در «لونه زنبور»، ساختهی برزو نیکنژاد اتفاق افتاد. فیلمی که محسن کیایی، علاوه بر ایفای نقش، نگارش فیلمنامه را نیز بر عهده داشت و به تهیهکنندگی سعید خانی، در نوروز ۱۳۹۷ و کمی پیش از اکران قسمت اول سهگانهی «تگزاس»، روی پرده رفت. اما نقطهی اوج همکاری این دو، در «هتل» ساختهی سید مسعود اطیابی رقم خورد؛ فیلمی که در نخستین روزهای پاییز 1402 اکران شد و با رسیدن به مرز فروش دویست و هفتاد و هفت میلیارد تومان، پرفروشترین فیلم کارنامهی هردوی آنها شد. این دو بازیگر، سال گذشته نیز در کنار یکدیگر، ناجورها ساختهی حسین فرحبخش را روی پرده داشتند که به فروشی بیش از پنجاه میلیارد تومان، دست پیدا کرد. البته پژمان جمشیدی و محسن کیایی، در «دینامیت» ساختهی سید مسعود اطیابی نیز با یکدیگر همبازی بودند، اما در آن فیلم، کیایی نقش مکمل داشت و نقش زوج پژمان را، احمد مهرانفر ایفا کرد. آنها همچنین، خارج از قاب و روی صحنهی تئاتر، در «پپرونی برای دیکتاتور» نیز با یکدیگر همبازی بودهاند، که در آن کار نیز، این همکاری در قالی زوج نبوده است.
احمد مهرانفر؛ پژمان در کنار زوج همیشگی نقی معمولی
احمد مهرانفر که با محسن طنابنده، زوج ماندگار نقی و ارسطو را در فصول مختلف پایتخت نقش آفرینی کردند، در «دینامیت»، به عنوان زوج پژمان جمشیدی جلوی دوربین سید مسعود اطیابی رفت؛ تجربهای که به پرفروشترین فیلم سال در زمان خود بدل شد و رکورد فروش را در آن سال جا به جا کرد و تا پیش از اکران قسمت دوم خجالت نکش، پرفروشترین فیلم کارنامهی مهرانفر نیز بود. پس از این فیلم، این دو بازیگر در دو فیلم «کوکتل مولوتف» ساختهی حسین امیری دوماری و «طهران »۵۷ نیز در کنار یکدیگر ایفای نقش کردند اما در هر دوی این فیلمها، پژمان جمشیدی ایفاگر نقش مکمل بود و امین حیایی در «کوکتل مولوتف» و حامد آهنگی در «طهران ۵۷»، نقش زوج کمدی مهرانفر را، ایفا کردند.
کاظم سیاحی؛ خانهی ارواح
پژمان جمشیدی و کاظم سیاحی، نخستین بار در «جهان با من برقص» سروش صحت همبازی شدند که البته هر دو در این فیلم، نقش مکمل را داشتند و با توجه به ژانر فیلم، بحث زوج سازی در آن مطرح نبود. اما همکاری این دو به عنوان زوج کمدی، در فیلم سینمایی «خانهی ارواح» ساختهی کیارش اسدی زاده رقم خورد؛ فیلمی که در سال ۱۳۹۹ جلوی دوربین رفت و در نهایت در اردیبهشت ۱۴۰۴، به اکران رسید. آنها همچنین، در یکی از اپیزودهای «مگه تموم عمر چند تا بهاره»ی سروش صحت نیز، که جمشیدی در آن به عنوان بازیگر مهمان حضور داشت، همبازی شدند.
حسین یاری؛ بخارست
حسین یاری چیزی نزدیک 20 سال پس از تجربهی سینمایی قبلیاش در ژانر کمدی، «معادله» ساختهی ابراهیم وحیدزاده، جلوی دوربین سید مسعود اطیابی در فیلم کمدی «بخارست» رفت تا زوج پژمان جمشیدی در این فیلم باشد. او البته کمی قبلتر از این فیلم، در نمایش خانگی با نیسان آبی، در سومین همکاریاش با منوچهر هادی پس از دو مجموعهی «عاشقانه» و «گیسو»، به ژانر کمدی بازگشت کرده بود و در آن کار که اتفاقاً قصهی آن نیز مبتنی بریک زوج کمدی در نقشهای اصلی پیش میرفت، نقش زوج مهران غفوریان را ایفا کرده بود. «بخارست» تا امروز، تنها همکاری مشترک این دو بازیگر بوده است که همزمان، آخرین فیلم سینمایی اکران شده از حسین یاری است که در پاییز 1401 روی پرده رفت و بدل به پرفروشترین فیلم کارنامهی حسین یاری نیز شد.
امیر جعفری؛ آخرین یار پژمان در آخرین ساختهی کارگردان گیشهبلد
سید مسعود اطیابی که در دو سال پیاپی پرفروشترین فیلمهای سال سینمای ایران را ساخت، در دومین همکاریاش با محمد شایسته، پس از تجربهی موفق هتل ، «دایناسور» را جلوی دوربین برد. فیلمی که ساختار آن نیز مانند اکثر آثار متأخرش، مبتنی بر زوج دو کمدین بود؛ او اینجا، یار جدیدی برای پژمان جمشیدی در نظر گرفت که پیش از این سابقهی همکاری مشترک با یکدیگر را نداشتند. امیر جعفری پس از سام درخشانی، احمد مهرانفر، حسین یاری و محسن کیایی، پنجمین زوج پژمان جمشیدی در آثار سید مسعود اطیابی بود؛ همکاری که در آخرین روزهای سال 1403 و در قالب یکی از فیلمهای اکران نوروزی 1404 روی پردهی سینماها رفت و با فروشی بالغ 150 میلیارد تومان، جایگاه سوم فروش سالیانه را به خود اختصاص داد و به پرفروشترین فیلم کارنامهی امیر جعفری نیز بدل شد. «دایناسور» همچنین، آخرین فیلم اکران شده از امیر جعفری تا امروز، در سینماها بوده است.
بیژن بنفشهخواه؛ از پژمان تا آنتیک
بیژن بنفشهخواه در نخستین تجربهی پژمان جمشیدی در ایفای نقش اصلی که در سریال «پژمان» رقم خورد، در قامت نقش مکمل در کنار زوج پژمان جمشیدی و سام درخشانی حضور داشت و نکتهی جالب این بود که در تجربهی کوتاه پژمان جمشیدی در ساختهی قبلی سروش صحت، سریال «ساختمان پزشکان» نیز او در نقش یکی از پزشکان، حضور داشت و در این سالها، این دو بازیگر در فیلمهای زیادی همبازی بودند اما، حضور آنها در یک اثر به عنوان زوج کمدی ماند تا همین فیلم تازه اکران شدهی «آنتیک» و نقشهای ابی و ولی؛ این سالها این دو بازیگر در «صبحانه با زرافهها»، «جزایر قناری»، «ناجورها»، «قسطنطنیه» و … با یکدیگر همکاری داشتهاند و یکی از بیشترین بازیگرانی که پژمان جمشیدی با او همکاری داشته، بنفشهخواه بوده است. آثاری که اکثر آنها به فروش قابل قبولی نیز دست پیدا کردهاند و در بین آنها، «صبحانه با زرافهها» با فروشی بیش از 120 میلیارد تومان، پرفروشترین فیلم کارنامهی بیژن بنفشهخواه بوده است.
یک نکتهی جالب در این بین، تجربهی حضور پژمان جمشیدی در کنار دو کمدین طناز بود که هیچگاه این همکاریهای مشترک، در مدل زوج کمدی که در این مطلب به بررسی آن پرداختیم قرار نگرفت. او با جواد عزتی در «جهان با من برقص»، در ملودرام «دوزیست» و در نخستین ساختهی خود جواد عزتی، «تمساح خونی» همکاری داشت اما هیچگاه این دو در قالب یک زوج کمدی در کنار یکدیگر قرار نگرفتند. اتفاقی که دربارهی رضا عطاران نیز به همین صورت رقم خورد؛ او با رضا عطاران در کمدی سیاه «شیشلیک» ساختهی در انتظار اکران محمد حسین مهدویان و ملودرام شیرین «ویلای ساحلی» کیانوش عیاری همکاری کرد اما جنس این دو فیلم نیز، متفاوت با جنس آثار مبتنی بر زوج کمدی بود.
