سینمای ایران در سالهای اخیر کمتر شاهد کمدیهایی بوده که در عین خنداندن، آینهای از دغدغههای روز جامعه نیز باشند. اما «دو روز دیرتر» به کارگردانی اصغر نعیمی و تهیهکنندگی محسن شیرازی درست در همین نقطه میایستد؛ فیلمی که از دل زندگی طبقه متوسط شهری برمیخیزد و در قالب یک کمدی اجتماعی خوشریتم، به یکی از حساسترین موضوعات امروز جامعه یعنی روابط خانوادگی و فشار نسل قدیم بر نسل جدید میپردازد.
این فیلم با شعار بهیادماندنی خود – «خروجی خاندان ما از ورودیش بیشتر شده، این یعنی بحران…» – از همان ابتدا نشان میدهد که قرار است نگاهی طنزآمیز به واقعیتی اجتماعی داشته باشد؛ واقعیتی که بسیاری از زوجهای جوان امروز با آن دستوپنجه نرم میکنند.
اصغر نعیمی؛ از نقد تا ساختن جهانی گرم و صمیمی
اصغر نعیمی، فیلمسازی که کارش را با نقد سینما آغاز کرده و بعدها در کنار کارگردانانی چون کیانوش عیاری و فریدون جیرانی تجربهاندوزی کرده است، در «دو روز دیرتر» به یکی از پختهترین فرمهای کاری خود رسیده. او اینبار برخلاف برخی آثار قبلیاش، درگیر فرمگرایی و پیچیدگیهای غیرضروری نشده و ترجیح داده روایتی ساده، پرانرژی و نزدیک به مخاطب را بسازد.
زوج سینا مهراد و پردیس احمدیه؛ ترکیبی تازه و تماشایی
یکی از جذابترین بخشهای «دو روز دیرتر»، حضور سینا مهراد و پردیس احمدیه در نقش زوجی است که میان رویا و واقعیت، عقل و احساس، عشق و مسئولیت گیر افتادهاند. سینا مهراد در نقش سهیل، مردی است که از قید و بندهای سنتی گریزان است و پردیس احمدیه در نقش مریم، زنی است که میان رضایت پدر و خواستهی خودش سرگردان است.
این دو بازیگر بهخوبی توانستهاند رابطهای طبیعی، صمیمی و ملموس بسازند؛ رابطهای که با تماشاگر ارتباط برقرار میکند و از شعار فاصله دارد. فرهاد آییش در نقش پدر خانواده نیز با همان طنازی و لحن خاصش، لحظات ماندگاری خلق کرده و در کنار گوهر خیراندیش، محمدرضا داوودنژاد، ناهید مسلمی و دیگر بازیگران، ترکیب بازیهای فیلم را یکدست و دوستداشتنی کرده است.
از ریتم تند تا شوخیهای شنیدنی
«دو روز دیرتر» از نظر ریتم و ضرباهنگ در سطح بالایی قرار دارد. تدوین هوشمندانه، فیلمبرداری مرتضی هدایی و استفاده درست از موسیقی و صدا باعث شده تا مخاطب تا پایان فیلم همراه بماند. شوخیهای فیلم نه بر پایه لودگی، بلکه بر پایه موقعیت و دیالوگ شکل گرفتهاند؛ شوخیهایی که در دل یک بحران خانوادگی، لحظههای خنده و تفکر را همزمان برای تماشاگر فراهم میکنند.
این فیلم نشان میدهد که میتوان بدون تکیه بر شوخیهای سطحی، کمدیای سالم، دلنشین ساخت. طنز در این فیلم، نه فقط برای خنداندن، بلکه برای باز کردن یک گره اجتماعی به کار گرفته شده است.
«دو روز دیرتر»؛ آینهای از ما
در دورانی که بسیاری از فیلمهای ایرانی یا بیش از حد تلخاند یا از واقعیت دور شدهاند، «دو روز دیرتر» میان این دو قطب تعادلی دلپذیر برقرار میکند. فیلم به جای نقد مستقیم یا شعار، از دریچهی خانوادهای معمولی و دوستداشتنی، دغدغههای نسل جوان، فاصله نسلها و ترس از آینده را با نگاهی انسانی و سرگرمکننده روایت میکند.
«دو روز دیرتر» فیلمی است سرگرمکننده، قابل تأمل و پرامید؛ اثری که میتواند هم خانوادهها را به سینما بکشاند و هم لبخند و فکر را توأمان به تماشاگر هدیه دهد. اصغر نعیمی با این فیلم نشان داده که هنوز میتوان در سینمای ایران کمدی اجتماعی با کیفیت و در عین حال مردمی ساخت.
برای اطلاع از سانسها و خرید بلیت، میتوانید به وبسایت گیشه ۷ مراجعه کنید.