توسط : فیلم سینمایی «غریزه» به کارگردانی و نویسندگی سیاوش اسعدی (با همکاری نیما نادری) پس از چهار سال، سرانجام اکران عمومی شده است. اثری که روایتگر عاشقانهای پرملال در بستر دهه ۴۰ خورشیدی است و تلاش میکند میان سینما، عشق و تراژدی انسانی پلی احساسی برقرار کند.
داستان و فضای فیلم
«غریزه» قصه دلدادگی پسر جوانی به نام کامی است؛ پسری که شیفته سینماست و درگیر عشقی ناتمام با آتیه میشود، دختری که حضورش به نوعی با جهان فیلم و خیال در هم تنیده است. اما هنگامی که پدر کامی، رسولخان، برای ادای دین خود تصمیمی سرنوشتساز میگیرد، مسیر زندگی همه به طرز تلخی تغییر میکند.
فیلم با اینکه در قالب یک درام عاشقانه کلاسیک روایت میشود، در لایههای زیرین خود به نقد روابط خانوادگی، عشق ناکام و بهای انتخابها میپردازد.
بازیگران و عوامل تولید
در «غریزه» بازیگرانی چون امین حیایی، پانتهآ پناهیها، ژاله صامتی و دو چهره تازهنفس، ساینا روحانی و مهدیار شاهمحمدی نقشآفرینی کردهاند. همچنین فرهاد شریفی، افشین سنگچاپ، پردیس پورعابدینی، لادن ژاوهوند و رضا کرد از دیگر بازیگران فیلم هستند.
عوامل شاخص فیلم عبارتند از:
مدیر فیلمبرداری: علی قاضی،
مدیر صدابرداری: امین میرشکاری،
طراح صحنه و لباس: مشکین مهرگان،
طراح گریم: عباس عباسی،
تهیهکننده: سیاوش اسعدی،
تولید و ویژگیهای فنی
فیلمبرداری «غریزه» از فروردین تا مرداد ۱۴۰۰ در شهرهای منجیل، رودبار، لوشان، قزوین، تاکستان و محمدشهر کرج انجام شد. این پروژه با بیش از ۴۰ لوکیشن و ساخت دکورهای متعدد، یکی از پرهزینهترین آثار بخش خصوصی سینمای ایران به شمار میرود.
حضور در جشنوارههای بین المللی
«غریزه» در شش فستیوال بینالمللی از جمله ایمجین ایندیا (مادرید)، الدنبرگ (آلمان)، ایسکیا (ایتالیا) و سوفیا منار (بلغارستان) به نمایش درآمد و واکنشهای مثبتی از منتقدان خارجی گرفت.
این نخستین بار در بخش نمایشهای ویژهی چهل و سومین جشنوارهی فیلم فجر برای اصحاب رسانه و منتقدان نمایش داده شد و از ۳۰ مهر ماه بهصورت عمومی در سینماهای کشور اکران شده است.
پیشینه کارگردانی سیاوش اسعدی و تداوم همکاری با امین حیایی
سیاوش اسعدی پیش از ساخت «غریزه»، سه فیلم بلند دیگر در کارنامه خود دارد: درخونگاه، «حوالی اتوبان» (۱۳۸۷) و «تابو» (۱۳۹۴). آثار او اغلب حالوهوایی اجتماعی و تلخ دارند و شخصیتهایش در میانهی بحرانهای اخلاقی و احساسی دستوپا میزنند. اسعدی در طول سالها نشان داده علاقهمند است جهان درونی شخصیتها را با نگاهی شاعرانه و در عین حال واقعگرایانه به تصویر بکشد؛ نگاهی که در «غریزه» نیز ادامه یافته اما در قالب روایتی عاشقانهتر و کلاسیکتر.
همچنین «غریزه» دومین همکاری پیاپی امین حیایی با سیاوش اسعدی محسوب میشود. این دو پیشتر در فیلم «جیببر خیابان جنوبی» با یکدیگر همکاری داشتند؛ فیلمی که یکی از متفاوتترین نقشآفرینیهای حیایی را به نمایش گذاشت و از همان زمان رابطهی حرفهای این دو هنرمند شکل گرفت. در «غریزه» نیز حیایی بار دیگر در نقشی متفاوت ظاهر شده تا وجهی تازه از تواناییهایش را در همکاری با اسعدی تجربه کند.
تحلیل کوتاه
«غریزه» را میتوان تلاشی جاهطلبانه از سیاوش اسعدی برای ترکیب یک عاشقانه کلاسیک با زبان بصری مدرن دانست. فیلم در طراحی صحنه و بازآفرینی دهه ۴۰، کیفیت قابل توجهی دارد و بهویژه در قاببندیها و نورپردازی، نگاه فیلمساز به زیباییشناسی سینمایی مشهود است. با این حال، روایت گاه دچار کندی میشود و در بخشهایی از خط داستانی، احساسات شخصیتها کمتر از عمق لازم برخوردارند.
با وجود این کاستیها، «غریزه» در میان تولیدات اخیر سینمای ایران اثری متفاوت و قابلاعتناست؛ فیلمی که میکوشد با بهرهگیری از عشق، سینما و خاطره جمعی ایرانیان از دهه ۴۰، روایتی انسانی و شاعرانه ارائه دهد.
